Hoş Gördük Elazığ

Yaklaşık 12 yıl boyunca Elazığ’dan ayrı yaşadım. Bu süreçte Ankara’da TBMM Parlamento muhabirliği yaptım. Gazetecilik mesleğinde 30.yılımı tamamlayıp emekli oldum. Ankara’da çalışırken annem sık sık, “Ne zaman Elazığ’a geleceksin?” diye sitem ederdi. Emekli olunca, annemin bu dileğini yerine getirerek memleketime geri döndüm.

Henüz bir ay bile olmadı Elazığ’a geleli. 12 yıl önce bıraktığım şehirden bambaşka bir manzara ile karşılaştım. İki büyük deprem ve bir pandemi süreci geçirmiş, yorgun bir şehir beklerken; karşıma modern bulvarları, yeni yerleşim alanları ve yepyeni binalarıyla dinamik ayakta duran, canlı bir Elazığ çıktı. Gördüğüm bu yeni şehirle gurur duydum. 12 yıl önceki Elazığ gitmiş, adeta modern bir metropol gelmiş gibiydi.

Şehrin dört bir yanında yükselen TOKİ konutları, açılan yeni bulvarlar ve yollar, Elazığ’ın kent kimliğini oldukça güzelleştirmiş. Bu gelişimde emeği olan Elazığ Valiliği’ne, Elazığ Belediyesi’ne ve tüm kamu kurumlarına; partisi ne olursa olsun görev yapan milletvekillerinden il başkanlarına, belediye başkanından il genel meclisi ve belediye meclisi üyelerine kadar herkesin emeğine bir Elazığlı olarak teşekkür etmek isterim. Ne demiş atalarımız: Yiğidi öldür ama hakkını yeme…

Elazığ’ın bu görsel değişimi ve modern kent görünümünden gurur duyarken, 2015 Milletvekili Seçimleri sonrasında kaleme aldığım ve dönemin yeni seçilen vekillerine hitaben yazdığım, Elazığ’ın öncelikli yedi sorununu içeren köşe yazımı yeniden arşivimden çıkardım. Bu sorunlar son 10 yılda çözüme kavuşmuş mu diye incelediğimde:

• Dördüncü maddede yer alan Doğukent’teki şehir hastanesi projesi, yıllarca yılan hikâyesine dönmüştü. Ancak bu sorun çözüldü ve Fethi Sekin Şehir Hastanesi, tam teşekküllü, modern bir hastane olarak hizmete açıldı. Bunu görmek beni gerçekten çok mutlu etti.
• Yatırım teşvikleri konusu da önemliydi. O dönem Elazığ 4. bölge teşviklerinden yararlanıyordu. 5. ya da 6. bölgeye geçmesi gerektiğini savunmuştuk. Bugün geldiğimiz noktada OSB’de yapılacak yatırımların 6. bölge teşviklerinden faydalanabileceği, OSB dışı yatırımların ise 4. bölge kapsamına dahil edildiği yeni bir uygulama yürürlükte. Ancak bu teşvikler sadece belirli süreler için geçerli. En son 31 Aralık 2024'te sona ermişti, şimdi 2025 yılı sonuna kadar uzatıldı. Bu süreklilik göstermeyen teşvik politikalarının, yatırımcılarda kalıcı bir güven oluşturmaması ise hâlâ çözülmemiş bir sorun olarak karşımızda duruyor.
• Tarım ise en can alıcı meselemiz. Elazığ, bir tarım şehri. Bir zamanlar “tahıl ambarı” olarak anılan Altınova bölgesinin yaklaşık 300 bin hektarlık verimli arazisi sulanabilir nitelikte olmasına rağmen, Kuzova Sulama Projesi yarım kalmış, Uluova sulaması ise randımanlı bulunmadığı gerekçesiyle kaderine terk edilmiştir. Eyüpbağları pompa istasyonu dahi sökülüp hurda olarak satılmıştır. Bugün hâlâ bu verimli topraklar suya kavuşmayı bekliyor. Bu konuda atılacak adımları dikkatle takip ediyor ve umutla bekliyoruz.

İlk yazıda bu kadar sorun yeter. Gelecek yazılarımızda bu ve diğer konuları ayrıntılarıyla ele alacağız…

Filmler ve romanlar genelde şöyle başlar:
"Şehre yeni biri gelir ve hikâye yeniden başlar…"
İşte şimdi, Elazığ’a geri dönen biri olarak yeni bir hikâyeye başlıyoruz...

HOŞ GÖRDÜK ELAZIĞ!